Bash Kabuğu
UNIX için geliştirilen en önemli ve en çok kullanılan kabukların başında tcsh, bash (Bourne Again Shell) ve ksh (Korn Shell) gelir. Bash, Bourne Shell'in biraz daha geliştirilmiş sürümüdür. Tcsh ise C-shell üzerine eklenen yeniliklerle genişletilmiştir. Unix altında, bash kabuğu diğer benzerlerine nazaran daha fazla özelliğe ve işleve sahiptir. Linux işletim sistemi için de derlenen bash ise hem tcsh, hem de ksh'dan özellikler taşır.

Bir Slackware dağıtımında tüm bu kabuklar kullanıcının hizmetine sunulmuş olup bash kabuğu sistem ilk açıldığında tanımlıdır. Kullanıcı sisteme girdiği zaman bu kabuk aktif olur, bundan sonra kullanıcı herhangi bir kabuk altında çalışmalarına devam edebilir. Bunun için sadece ismini komut satırında yazması yeterlidir.

Bash Özellikleri
Bash'in kullanıcıya zaman kazandıran en önemli özelliklerinden birisi de dosya isimlerini tamamlamasıdır. Komut satırında tamamlanmamış bir komut veya dosya ismi yazdıktan sonra TAB tuşuna basılırsa satır tamamlanacaktır. Eğer komut satırındaki karakter kümesiyle başlayan birden fazla komut varsa bir sinyal sesi duyulacak ve sizden yeteri kadar karakteri yazmanızı bekleyecektir.
$ ls
postgres mandel.doc lilo-howto
$ vi post <TAB>
$ vi postgres
Komut satırındaki karakterler dosyayı veya komutu tanıtmaya yetmiyorsa, <TAB> tuşunun iki kez ard arda basılmasıyla ekrana mümkün olan tüm dosya isimleri getirilebilir.
$ ta <TAB> <TAB>
tac tail talk tar
$ talk
Bash, komut satırında iken satırın kolayca değiştirilebilmesini sağlar. Böylece komut çalıştırılmadan önce birkaç tuş darbesiyle üzerinde değişiklik yapılabilir. Klavye üzerindeki alt ve üst yön tuşları, daha önce yazdığınız komutları görmenizi ve arasında seçim yapmanızı sağlar. Sağ ve sol yön tuşları ile seçtiğiniz komutun üzerinde değişiklikleri uygulabilirsiniz.

Takma Adlar (alias)
alias komutu ile bir komut veya komut kümesinin yerine bir isim tahsis edilebilir. İşleyişi bir makroya benzeyen bu komut yardımıyla uzun komutlar, daha kısa komutlarla tanımlanabilir. Bir alias komutu , anahtar kelimeyle başlar, ardından bir eşittir (=) işareti ve yerine kullanılacağı komut yazılır. Arada boşluk bırakılmaz.
$ alias dir='ls -al'
$ dir
total 668
-rw-r--r-- 1 gorkem users 1016 Dec 7 13:51 .profile
-rw-r--r-- 1 gorkem users 277 Nov 26 13:02 .signature
drwxr-xr-x 4 gorkem users 1024 Dec 3 18:24 .tin/
drwxr-xr-x 2 gorkem users 1024 Nov 12 10:58 .wine/
-rw-r--r-- 1 gorkem users 231 Nov 23 17:40 .xinitrc
drwxr-xr-x 2 gorkem users 1024 Oct 3 16:17 Mail/
-rw-r--r-- 1 gorkem users 26721 Dec 3 14:55 NIS-HOWTO
drwxr-xr-x 2 gorkem users 1024 Nov 17 14:09 News/
Daha karmaşık takma adlar da tanımlanabilir:
$ alias yedek="cd /var/log; tar -zcvf yedek.tgz cron debug lastlog; cd -"

Özel Kabuk Tanımları
Bazı özellikleriyle bash, benzeri kabuklar arasından kolayca sıyrılır. Bunlardan birisi de tanımlardır. Tanımlamalar set komutu yardımıyla yapılır, tüm tanımlar küçük harflerle yazılırlar, bu özellikleri yardımıyla değişkenlerden ayrılırlar.
$ set -o tanim # tanimi isletir
$ set +o tanim # tanimi kaldirir
Aşağıda en çok kullanılan iki tanım yeralmaktadır:

noclobber: Bu tanımın seçilir kılınmasından sonra bir komutun çıktısı bir dosyaya gönderildiğinde, dosyanın eski içeriği aynı kalır. Bu tanım sayesinde kazara bir dosyanın üzerine başka bilgilerin yazılması önlenebilir.
$ ls -al dosya
-rw-r--r-- 1 gorkem users 1409 Nov 29 13:58 dosya
$ set -o noclobber
$ ls > dosya
bash: dosya: Cannot clobber existing file

ignoreeof : ignoreeof, kabuktan control-d tuş takımı ile çıkılmasını engeller. Yanlışlıkla basılan control-d ile sistemden anından çıkmak mümkün olduğu için kullanışlı bir tanımdır.
$ set -o ignoreeof
$ <control-d>
Use "logout" to leave the shell.
$ set +o ignoreeof
$ (control-d tusuna basarsaniz, sistemden hemen cikarsiniz)
$ ignoreeof=4
Yukarıdaki son örnekte 5 kere control-d tuşuna basılırsa kabuktan çıkılır.

Sisteme Giriş Dosyaları
Sisteme girerken her giriş anında çalıştırılan birtakım dosyalar bulunur. Bash kabuğu ile doğrudan ilgili olan giriş dosyaları arasında
/etc/profile
~/.bash_profile
~/.bash_login
~/.profile
~/.bashrc

sayılabilir. Kullanıcı bu dosyaların kendine ait olanlarını dilediği gibi değiştirebilir. Sisteme girerken tanımlamak istediği değişkenleri tanımlar, çalıştıracaği programları yazar. /etc/profile dosyasını ise tüm kullanıcılar ortak kullanır. Her kullanıcı sisteme girdiğinde sistem tarafından bu dosya çalıştırılır. Bu dosyada kullanıcıların ihtiyacına yönelik özel sistem değişkenleri bulunur, ek olarak birtakım kontrol ve kayıt işlemleri yapılır.

Örnek bir /etc/profile dosyası şekildeki gibidir.
if [ "$TERM" = "" -o "$TERM" = "unknown" ]; then
TERM=linux
fi
#PS1='`hostname`:`pwd`# '
if [ "$SHELL" = "/bin/pdksh" -o "$SHELL" = "/bin/ksh" ]; then
PS1="! $ "
elif [ "$SHELL" = "/bin/zsh" ]; then
PS1="%m:%~%# "
elif [ "$SHELL" = "/bin/ash" ]; then
PS1="$ "
else
PS1='\h:\w\$ '
fi
PS2='> '
ignoreeof=2
export PATH DISPLAY LESS TERM PS1 PS2 ignoreeof
umask 022
# set up the color-ls environment variables:
if [ "$SHELL" = "/bin/zsh" ]; then
eval `dircolors -z`
elif [ "$SHELL" = "/bin/ash" ]; then
eval `dircolors -s`
else
eval `dircolors -b`
fi

.bashrc dosyası, her bash kabuğu veya alt kabuk çalıştırıldığı anda okunur. Her kabuk programı çalıştırılınca bir alt kabuğa ihtiyaç olduğundan bu durumda .bashrc dosyası da okunacak ve içerdiği değişkenler proram çalışmadan önce tanımlanacaktır.

Sistemden çıkarken varsa çalıştırılan dosyanın ismi .bash_logout'tur. Bu dosya ile kullanıcı sistemi terkederken fazladan işlemler yapabilir. Aşağıdaki örnekteki .bash_logout dosyasında kullanıcı sistemden her çıktığında ekran temizlenecek ve en üste 'Hoscakal' yazacaktır.
clear
echo "Hoscakal!"